Nog vóór het echte begin

Klepperdeklep ging de brievenbus twee weken geleden; en ja hoor, de postbode schoof er een bruin kartonnen pakketje door met de boeken voor de eerste module van de opleiding voetreflexzonetherapie, leuk. Ik heb al lekker zitten bladeren en lezen, en wauw, wat is het interessant! Ik wist het al, maar sta er toch weer versteld van hoeveel een ervaren voetreflexzonetherapeut kan aflezen aan de boven- en onderkant van voeten. Ik realiseer me tegelijkertijd hoeveel ík daarvoor nog moet leren, en welke verantwoordelijkheden dit vak met zich meebrengt. Van echtgenootlief mag ik dit eerste jaar zoveel oefenen op zijn voeten als ik wil. Ik ben benieuwd wat dat oplevert, en of ik het allemaal wel wil weten ook! Dochter Marte stelt haar voeten elke avond in bed al ter beschikking van mama. Heel wijs zegt ze dat ze het heerlijk vindt en dat ze er kalm van wordt. Ik geloof zeker dat de aanrakingen en de een-op-een aandacht haar goed doen, maar vermoed ook dat ze het niet erg vindt dat hierdoor het slapengaan nog weer iets verlaat wordt! Ach, dit is ook ontspanning, denk ik dan maar …

En nu een échte sprong!

Yés, 't gaat door: de opleiding Voetreflexzonetherapie van Sonnevelt Opleidingen gaat dit najaar weer van start op de dinsdag in Utrecht, en ik ben erbij! Na anderhalf jaar zoeken, denken, informeren, praten en dubben heb ik in juni de knoop doorgehakt en me aangemeld. En na de vakantie lag de bevestiging met de factuur bij de post, hoera! Spannend allemaal hoor. Hoe zal het zijn om een dag in de twee weken weer in de schoolbanken te zitten? Lukt het deze mama van 46 nog om weer te gaan leren? Zal de opleiding aan mijn verwachtingen voldoen? Hoe is de juf en wie zijn mijn medestudenten? Allemaal vragen waar ik vanaf begin oktober het antwoord op ga krijgen. I'll keep you posted!